Post C

Idea powstania Kampinoskiego Parku Narodowego powstała w  latach dwudziestych XX wieku, a już w latach trzydziestych powstają pierwsze rezerwaty - Granica, Zamczysko i Sieraków - dziś są to obszary ochrony ścisłej. Ok. 70% powierzchni KPN zajmują lasy, w tym najliczniejszy drzewostan to sosna. Bagna, których jest tu wiele to naturalne środowisko łosia. Co ciekawe łosie są tu tak bardzo oswojone z widokiem ludzi, że nie uciekają a jedynie stoją i gapią się a młode łoszaki wręcz idą zaciekawione. Pamiętajmy, że ich matka jest blisko a spotkanie z nią może do przyjemnych nie należeć ;) Oczywiście mieszkają tu nie tylko łosie, ale również sarny, jelenie, dziki. Najmniej przewidywalnym mieszkańcem tych terenów jest ryś :) Kampinoski Park Narodowy jest jedną z najważniejszych ostoi fauny niżu polskiego, został także uznany przez UNESCO za rezerwat biosfery, a przez Parlament Europejski za ostoję ptaków o randze europejskiej. Wśród gatunków lęgowych można zaliczyć: bocian czarny i biały, trzmielojad, błotniak stawowy, błotniak łąkowy, orlik krzykliwy, kropiatka, zielonka, żuraw, brodziec leśny, sowa błotna, rybitwa zwyczajna, rybitwa białoczelna, zimorodek, lelek, dzięcioł czarny, dzięcioł syryjski, dzięcioł białogrzbiety, dzięcioł średni, dzięcioł zielonosiwy, skowronek borowy, świergotek polny, jarzębatka, muchołówka mała, muchołówka białoszyja, gąsiorek czy ortolan oraz wiele innych.

Post B

Na nasze codzienne spacery do lasu, jeździmy właśnie do Kampinosu. Mamy swoje stałe trasy - te do spacerowania, do biegania, na co dzień i na weekendy. Za każdym razem odkrywamy coś nowego, zachwycamy się zmianami pór roku, a co za tym idzie zmianami wyglądu lasu. Wściekamy się stadami komarów, gdy nieopatrznie zapomnimy, że już są i zapuścimy się w tereny bagienne.

Post A

Na obrzeżach Warszawy jest cudowne miejsce, gdzie czas się zatrzymał, gdzie natura działa po swojemu a łosie i dziki można spotkać w zasadzie za rogiem. Tak moi drodzy, tym razem chcemy Was zabrać w podróż do Puszczy Kampinoskiej.